Ne hissedebiliyorum, ne görüyorum, ne de duyuyorum. Yorgun olmadığımı biliyorum ama hareket edecek durumda bile değilim. Değişik, alışılmadık fiziki bir zorlama içinde bulunduğumun farkındayım ama öylesine bir boşvermişlik var ki, endişe bile etmiyorum. Aslında huzurlu bile sayılabilirim. Derdim tasam yok, hiç bir şey yok. Havanın tadını bile alamıyorum. Nefes alıp almadığımı bilmiyorum. Yavaş yavaş kim olduğumu unuttuğumu farkediyorum. Belki de, artık insan bile değilim.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder