Verecekli

Yine en diplerdeyim, eşim bana suçlayıcı gözlerle bakıyor. Alacaklı gelmiş, tüm ikna çabalarım otomatikleşmiş. Alacaklı gururlu, haklı, istekli ve acımasız olmaya çalışan yufka yürekli. Sık sık gözlerini benden çevirip eşime konuşuyor. Sırtımdan vurmaya çalışıyor. Tam bir şerefsizlik. Kendini haklı görüyor.

Alacakları yüzünden uyuyamayanları hiçbir zaman anlayamadım. Benim de alacağım çok oldu uzun zamanlar. Ama hiç böyle hareketler yapmadım. Geceleri uyuyamadığını söylüyor. Eşime kendini acındırmaya çalışıyor. Eşim bana bakıyor, hem de ne bakış. Evin içinde yanında getirdiği adamlar olmasa her şey daha rahattı benim için. Evini savunan bir erkeğe karşı kalabalık gelip bir de eşinden vurmak. Eşimi de al git diyesim geliyor.

Her şeyden soğuyorum. Alacaklıyı atlatsam bile sonrası var. Daha kötü. Tüm gelmişimin ve geçmişimin sorgulanacağı saatler. Hiç seksi değil. Bir kadınla yapılmayacak konuşmalar bunlar. Şerefsiz, sırtımdan vurdu beni.

Kapıyı açıp gitsem diye düşündüm. Cebimde 300 TL vardı. Kartta 1000 TL. Bir hafta idare ederdi. Sonra izimi kaybettirip bir iş bulurum bir lokantada. Bulaşıkçılık bile olur. Orada yatarım. Tatil günleri balık tutarım, maçları seyrederim. Ufak bahisler yaparım. Yazım kuvetlidir belki roman bile yazarım, ne güzel olur. Lokantada çalışanlarla bir takım kurar, diğerleriyle halı saha maçı ayarlarım. Bir daha televizyon seyretmem ve sadece kitap okurum. Durumu düzeltince tek odalı bir ev tutarım. Yemek yapmam, sadece bir yatak ve yerde kitaplar.

Yıllık iznimde hep gitmek istediğim Ayder Yaylasına koşarım. Belki kamp bile kurarım. Tek başıma. Biraz cigaralık. Vadinin dibine doğru haykırırım. Soğuk derelerinden su içerim. Çektiğim fotoğrafları dönüşte bulaşıkhaneye asarım.

Eşimin hıçkırıklarıyla kendime geldim. Alacaklının adamları televizyonu söküyordu. Eşime sarıldım. Buralardan biraz uzaklaşalım dedim. Bana baktı. Yanağımı okşadı. Ayder Yaylası dedim. Tip tip baktı. Olur dedi, farketmez. Alnından öptüm. Cebimi yokladım, para duruyordu. Hazırlan dedim. Gidiyoruz.