- Hey dedim. Neden bu kadar endişeleniyorsun?
- Yorgunum. Sanırım bundan sonra başaramayacağım yaşamayı.
- Kim başarıyor ki?
- Bilmiyorum Can, etrafta başarılarını anlatan bir sürü insan var.
- Başarı ha? Ulan gerçek başarı seninkisi. Bir tek sen farkındasın başaramadığının.
- Bu laflar boş, ne işime yarayacak bunlar?
- 40 yaşına dayandın. Ağzına kadar borcun var. Çocuk var, nafakası var. Tipsizsin. Harbiden o kadar güzel kadını nasıl kaptın zamanında.
- Of Can, boş boş konuşuyorsun. Ne salak adamsın.
- Evet, tipsizsin, saçların dökülüyor, göbeğin çıktı. Yani başardın. Artık romanını yazabilirsin. Ortamı hazırladın. Farkında olmadan, nakış nakış. Gel bana taşın. Benim bilgisayarım yazıcımı kullan. Kapının önüne şarap ve yiyecek atarım. Menajerin olayım. Arada kadın da bırakırım kapının önüne. Ha, ne dersin?
- Haftaya 1.000 TL bir borcum var. Onu halledebilir misin?
- Kadını unut o zaman.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder